กลอน

เป็นบุพเพสันนิวาสแต่ชาติก่อน

จึงจำจรมาพบเห็นเป็นสหาย

จึงพบหน้าได้ห่วงใยไม่เสื่อมคลาย

แสนสบายได้ผูกพันคบกันมา

ได้ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันผูกพันนัก

ใครทุกข์หนักก็ห่วงใยได้ปรึกษา

ก็จริงใจก็จริงจังทุกครั้งมา

ทุกเวลาไม่อ้างว้างต่างผูกพัน

เพื่อนเดือนร้อนทุกข์ใจหนอก็ช่วยเหลือ

จะขึ้นเหนือจะลงใต้ได้สุขสันต์

มีขนมและนมเนยเคยแบ่งปัน

มีเพื่อนนั้นฉันมีสุขทุกเวลา

ทุกข์ใจหนอต่อจากนี้ไม่มีแล้ว

โอ้เพื่อนแก้วอยู่ที่ไหนใจห่วงหา

คิดถึงเพื่อนและวันเก่าเศร้าอุรา

เหม่อมองฟ้าน้ำตาไหลทุกข์ใจกัน

จำใจจากขอจำจรไปก่อนแล้ว

ลามิตรแก้วลาอาจารย์สมานฝัน

ลาภารโรงลาโรงเรียนเพียรผูกพัน

ทุกคืนวันทุกคนนั้น...ฉันไม่ลืม

 

 

 

---

webmaster -